خودرو های بدون راننده وارد جاده می شوند
ابزارهای الکترونیکی و محاسباتی خود هستیم,ابزارهای محاسباتی,حتما اسم قانون,قانون در دوران,برابر شود,فناوری اطلاعات ارائه,راننده وارد جاده,حداقل از نظر تئوری

خودرو های بدون راننده وارد جاده می شوند


آنها که با دانش انفورماتیک سر و کار دارند حتما اسم قانون مور به گوششان خورده است. این قانون در دوران آغازین رشد انفجارگونه فناوری اطلاعات ارائه شد و بیان می کرد با روند کنونی تنها ۱۸ ماه طول می کشد تا توان رایانه ها و ابزارهای محاسباتی دیجیتال ۲ برابر شود، بنابراین حداقل از نظر تئوری ما هر یک و نیم سال یکبار در معرض ۲ برابر شدن توان ابزارهای الکترونیکی و محاسباتی خود هستیم.

آنها که با دانش انفورماتیک سر و کار دارند حتما اسم قانون مور به گوششان خورده است. این قانون در دوران آغازین رشد انفجارگونه فناوری اطلاعات ارائه شد و بیان می کرد با روند کنونی تنها ۱۸ ماه طول می کشد تا توان رایانه ها و ابزارهای محاسباتی دیجیتال ۲ برابر شود، بنابراین حداقل از نظر تئوری ما هر یک و نیم سال یکبار در معرض ۲ برابر شدن توان ابزارهای الکترونیکی و محاسباتی خود هستیم.

در مدت ۲ یا ۳ دهه ای که شاهد این روند انفجاری هستیم، سرعت رشد فناوری گاهی از این قانون نیز پیشی گرفته است. زمانی بود که رایانه های خانگی از نسل سری های ۲۸۶ غایت ممکن رشد یک رایانه به شمار می رفت، اما امروز حتی برای بازی کودکان نیز مناسب نیست. این رشد سریع، همه جهات زندگی ما را در بر گرفته است. امروز اگرچه زمان زیادی از همه گیر شدن رایانه های خانگی، لپ تاپ ها، تلفن های همراه و شبکه اینترنت نمی گذرد، اما آنچنان به این فناوری وابسته شده ایم که شاید تصور بازگشت به دوره پیش از آنها برای ما چندان میسر نباشد.

وقتی یک فناوری چنین شتابان پیش می رود برای خود زمینه های جدیدی باز می کند و خود را به دیگر حوزه ها نیز تحمیل می کند. یکی از حوزه هایی که این فناوری مدرن خود را به آن تحمیل کرده، صنعت خودروسازی است.

● تولد یک رویا

زمانی که آینده نگرها و نویسندگان علمی ـ تخیلی در ۲ یا ۳ دهه پیش سعی می کردند دیدگاهی از خودروهای دنیای آینده را ارائه کنند به این موضوع فکر می کردند که آیا روزی خواهد رسید خودرو ها از راننده بی نیاز شوند؟ خودروهایی که به طور هوشمند و بهترین مسیر را با توجه به ترافیک موجود بررسی کنند و بدون نیاز به دستور راننده ها یا کنترلی اضافی، مسافر خود را به مقصد برسانند. چنین ایده ای به نظر بسیار گستاخانه و پیشرو می آمد و اگرچه سیستم های خودرو روی بسیاری از هواپیماها نصب شده بود، اما شبیه سازی چنین امکانی بر خودروهایی که قرار بود در جاده های شلوغ رانندگی کنند دور از ذهن می آمد.

یکی از پیچیدگی های موجود به این واقعیت برمی گشت که فضای حرکت خودروها، فضایی اختصاصی نیست. در هر جاده ده ها و صدها خودرو در حال رفت و آمد هستند و هر آن ممکن است مانعی مقابل شما قرار بگیرد. شما برای این کار در عمل به نوعی هوش مصنوعی نیاز دارید که بتواند در لحظه بحرانی تصمیم بگیرد و با کنترل سیستم های خودرو آن را در بهترین وضعیت ممکن قرار دهد.

بدین ترتیب به نظر می آمد راه طولانی برای رسیدن به چنین رویایی وجود داشته باشد. بسیاری از نویسندگانی که چنین خودروهایی را در دوره ای بسیار دور تصویر می کردند، هنوز زنده هستند و حتما از سوار شدن بر ماشینی که همین امروز می تواند این کار را انجام دهد، شگفت زده می شوند. به نظر می رسد انفجار فناوری بویژه در حوزه های دیجیتال و ارتباطات باعث شده است آینده بسیار زودتر از آنچه تصور می شد در این حوزه از فناوری فرابرسد.

● آنچه کم کم به آن دست یافتیم

شاید اولین حضور سیستم های جدید الکترونیکی در خودروها بیشتر شبیه نوعی تجمل طلبی به نظر می آمد. در کنار نفوذ این فناوری به سیستم های امنیتی خودروها، بخش تفریحی و رفاهی خودروها بسرعت از آن استقبال کردند. سیستم های عجیب و غریب صوتی و تصویری به خودرو ها اضافه شدند. در کنار آن، نفوذ این فناوری به بخش امنیتی خودروها سرعت گرفت. شتاب سنج ها، سنسورهای عیب یابی که کل خودرو و سلامت بخش های مختلف آن را دائم بررسی می کرد، سیستم های دزدگیر و سپس سیستم های رهیاب که به مدد همه گیر شدن استفاده از فناوری مکان یابی جهانی (GPS) در اختیار همگان قرار گرفته بود، باعث شد راهنمایی امین در کنار رانندگان قرار گیرد. امروز بسیاری از خودروهای موجود در بازار مجهز به سیستم ناوبری ماهواره ای هستند.

در این سیستم ها مکان خودرو با دقت بالایی توسط گیرنده های جی پی اس مشخص می شود و مکان آن روی نقشه های فعالی که از سوی سرویس دهندگان مختلف ارائه شده است، مشخص می شود. این سیستم با اطلاع از مسیرهای مجاز برای خودرو راه مورد نظر راننده را مشخص کرده و او را تا رسیدن به هدف راهنمایی می کند. بسیاری از این سیستم ها به سامانه های بی سیم گزارش ترافیک خیابان ها متصل هستند و می توانند خلوت ترین مسیر را به شما پیشنهاد کنند. اکنون چنین سیستم هایی روی گوشی های تلفن های همراه نیز نصب می شوند. از سوی دیگر افزایش دقت و توان حسگرهایی که راننده را از مواجهه با موانع بر حذر می دارند و دوربین هایی که دید پشت و اطراف خودرو را ممکن می کنند باعث شد تا مهندسان به این نتیجه برسند که زمان تولد رویا فرارسیده است و به این ترتیب نخستین سیستم های راننده خودکار به بازار آمدند. بسیاری از خودروسازها نمونه های اولیه چنین سیستم هایی را روی خودروهای خود نصب کردند. سیستم هایی که حداقل می توانستند به طور مستقل برخی مانورهای اساسی را انجام دهند؛ خودرو را می توانستند بدون نیاز به راننده پارک یا در مسیری مشخص حرکت دهند و موانع اصلی را شناسایی کنند، اما تا ورود آنها به بازار عمومی و نهایی شدن این طرح هنوز راه زیادی در پیش بود.

● خودرَوی خودروها

آلن تاوب، مدیر بخش تحقیق و توسعه جنرال موتورز معتقد است: نسل اول خودورهایی که تا حد زیادی مستقل از راننده باشند تا سال ۲۰۱۵ وارد بازار خواهند شد و خواهند توانست حداقل در بزرگراه ها مسیر خود را به طور مستقل تشخیص داده و طی کنند.

امروز بسیاری از خودروهای موجود در بازار مجهز به سیستم ناوبری ماهواره ای هستنداو معتقد است: این فناوری تا آن زمان ممکن است برای راندن در شهرهای شلوغ یا چهارراه های پرترافیک و شرایط پیچیده نیاز به کمک راننده ها داشته باشد، اما در بزرگراه ها این سیستم قادر خواهد بود کاملا مستقل از راننده حرکت کند. او می گوید: حدود سال ۲۰۲۰ نخستین نمونه خودروهای کاملا مستقل از راننده که بتوانند در شهر ها نیز حرکت کنند تولید خواهد شد.

برخی از بررسی های آماری نشان می دهد در اروپا و ایالات متحده، تصادفات رانندگی سالانه باعث مرگ نزدیک به ۸۰ هزار نفر می شود. این بررسی ها نشان از آن دارد که حدود ۹۰ درصد این موارد خطای انسانی است که نقش اصلی را ایفا می کند. بدین ترتیب اگر سیستم های هوشمند باعث شوند خطای انسانی از این پارامتر تصادفات حذف شود، می توان امیدوار بود تا ۹۰ درصد مرگ و میرهای حاصل از تصادفات نیز کاهش پیدا کند.

اگرچه یکی از مهم ترین چالش ها برای خودروسازان تا رسیدن به این نقطه، کسب اطلاع از موقعیت همه خودروهای اطراف است تا رایانه خودرو بتواند بهترین تصمیم را بر مبنای وضعیت سایر خودروها بگیرد. در سال ۲۰۰۸ سوئدی ها سیستمی آزمایشی برای این کار تهیه کردند. آنها برای رسیدن به خودروهای کاملا مستقل برخلاف روش پیشین ولوو که تمام پردازش ها را بر مبنای سنسورهایی می گرفت که روی خودرو نصب شده بود، روی ۱۰۰ خودرو سیستم های رایانه ای نصب کردند که نه تنها اطلاعات خودرو را پردازش می کرد که از طریق شبکه با سایر خودروهای دیگر این طرح در تماس بود و اطلاعات دریافتی از سنسورهای دیگر خودروها ـ حداقل آنهایی که در یک فاصله موثر از خودرو بودند و می توانستند بر تعیین مسیر آن تاثیر بگذارند ـ را نیز مورد پردازش قرار می داد.

اما چنین حجم داده هایی ممکن است کل سیستم را با مشکل روبه رو کند. به همین سبب ژاپنی ها روی سیستم دیگری تمرکز کردند که اطلاعات ترافیک و داده های مربوط به خودرو ها به جای آن که مستقیما از خودرو های دیگر دریافت شود، از یک سیستم نظارت جاده ای دریافت می شد. هر خودرو در این سیستم با سامانه جاده ای خود در تماس بود و اطلاعات آن را بررسی می کرد. به این ترتیب در طرح آزمایشی تویوتا، نه تنها داده های خودروها، که داده های دوربین های ترافیکی شهر و سیستم های آب و هوایی کلی نیز مورد استفاده رایانه خودرو قرار می گرفت.

هنوز معلوم نیست کدام یک از این ۲ رویکرد در آینده نهایی شود. اگر بتوان به بستر انتقال اطلاعاتی مناسبی رسید و مثلا از شبکه گسترده تلفن های همراه بهره برد و در عین حال قیمت سامانه هایی را که باید روی خودرو ها نصب شوند را کاهش داد، آن گاه می توان امیدوار بود که طرح ارتباط خودرو ها با هم شانس بیشتری داشته باشند.

در حالی که هر روز افزونه جدیدی برای کاربران خودروها به وجود می آید، روزی فرامی رسد که دیگر دست فرمان خوب برای راننده ها نیست.

ماشین های ما به ربات های هوشمندی تبدیل می شوند که ما را جابه جا خواهند کرد. آن روز بهترین دست فرمان از آن مهندسان پیشگامی خواهد بود که در حالی سیستم های پیش روی کنترل خودرو را می سازند که شاید هیچ گاه خود پشت فرمان خودرویی ننشسته باشند.

منبع : بخش اطلاعات عمومی آکاایران
برچسب :