پاپیروس گیاهی نی مانند است که بین سه تا ده فوت رشد می کند. ساقه های این گیاه، بسیار نرم بوده و بعضی اوقات به ضخامت مچ دست انسان است. در بالای این ساقه ها، شاخه های نرم و نازکی آویزان می باشند که بیشتر شبیه یک دسته موی پشمالو هستند. برگهای این گیاه خیلی کوچک و ریشه آن خیلی محکم است.مورخ مشهور رومی، «پلینی» در یادداشتی شرح داده است که پاپیروس قدیم چطور ساخته شده است. ساقه های گیاه پاپیروس را ابتدا پوست کَنده، بعد پهن و مسطح می کرده اند. ساقه وسطی پهن تر و با ارزش تر بوده. بعد این باریکه ها را پهلو به پهلو قرار داده و روی آنها هم از زاویه دیگر یک رشته دیگر از این باریکه ها قرار می دادند و با آب گل آلود رود نیل یا چسب مخصوصی که آرد گندم درست می کردند، آنها را به هم می چسباندند.

اولین چیزی که بشر برای نوشتن درست کرد پاپیروس بود که از گیاهی به همین نام ساخته شد. این گیاه در ۲۰۰۰ سال قبل از مسیح به وسیله مصری ها کشف شد و برای مدتی حدود ۲۵۰۰ سال بعنوان تنها وسیله نگاشتن توسط بشر استفاده می شد.
 بعد این ورقه ها را با چکش کاملاً مسطح می کردند، بعد می گذاشتند تا در آفتاب خوب خشک شود. زمانی که کاغذ پاپیروس یکی از کالاهای تجارتی مهم مصری ها به شمار می رفت. حتی تمام گزارش های سیاسی، مدت چندین قرن، در روی این کاغذ های پاپیروس نوشته می شده است تا این که پوست نوشتنی جایگزین کاغذ پاپیروس شد.
پاپیروس گیاه مفیدی بود که علاوه بر استفاده ای که شرح آن رفت، استفاده های دیگری نیز از آن می شده است. مثلاً از بافتن ساقه های نازک آن سبد و یا از ساقه های کلفت تر، حصیر و بادبان درست می کردند و حتی از جوشاندن مغز این گیاه نیز برای درست کردن نوعی غذای فقیرانه استفاده می شد. بنابراین می بینید که این گیاه چقدر در زمان قدیم مفید و با ارزش بوده است.
منبع :
واحد مرکزی خبر

بر گرفته شده از وب سایت دانش ما

منبع : بخش اطلاعات عمومی آکاایران
برچسب :
مطالب پیشنهادی