ارزنده ترين‌ صنعت دستي ممقان که‌ در 42 کيلو متري شهرستان تبريز واقع‌ شده،‌سوزندوزي‌ است‌. اين‌ هنرصنعت که‌ توليدش در انحصار زنان و دختران خانه‌ دار است‌ و‌مواد اوليه ي مورد نيازش‌ را فقط نخ‌ ابريشم رنگين و پارچه‌ ي دبيت و متقال تشکيل‌ميدهد، در ممقان سابقه ی چندان طولاني‌ ندارد و در گذشته توليدات دست‌ اندرکاران را ‌بيشتر نوعي‌ کلاه که‌ داراي مصرف محلي بود تشکيل مي‌داد. ولي‌ در حال حاضر از اين‌ هنر‌علاوه‌ بر کلاه براي تهيه ي زير ليواني‌، کمربند، کفش، جليقه و سالفت (نوعي‌ روميزي که‌‌داراي ابعاد متفاوتي‌ است‌ و معمولا در وسط‌ ميزهاي بزرگ‌ گسترده‌ ميشود)، استفاده‌ به‌‌عمل مي‌آيد.‌
سوزندوزي‌ ممقان يکي از شعب رو دوزي‌هاي ايراني‌ است‌ که‌ طي آن زمينه ي اساسي‌ پارچه‌‌را بخيه مي‌پوشاند و زمينه ي تازه‌ يي‌ از نقش و رنگ‌ ايجاد مي‌شود.‌
تعداد سوزندوزان ممقان و حومه‌ در حال حاضر حدود 700 خانوار يا 1680 نفر است‌ که‌‌محصولات توليدي شان علاوه‌ بر تامين نيازهاي محلي و خود مصرفي‌ توسط‌ سازمان صنايع‌‌دستي ايران خريداري‌ و در فروشگاههاي وابسته به‌ سازمان در نقاط مختلف کشور عرضه‌‌ميشود.‌
طرحهاي سوزن دوزان عموما ذهني و ملهم از برداشت‌ها و بنيشهاي شخصي هنرمندان از‌محيط طبيعت است‌ و بيشتر شامل‌ گل‌ها و بوته‌هاي تمثيلي مي‌شود.‌ ابزار کار سوزندوزان را فقط يک‌ سوزن‌ چهار سانتي معمولي‌ و يک‌ انگشتانه‌ خياطي تشکيل‌ميدهد و با کمک همين وسايل‌ ساده‌ است‌ که‌ بديع‌ترين‌ نقوش را بر پارچه‌ مي‌نشانند و‌محصولاتي‌ ظريف‌ و مصرفي‌ که‌ از جنبه هاي قوي هنري نيز برخوردار هست توليد مي‌کنند.‌

 

ممقان دوزی , دستبافته‌های سنتی ایران , سوزندوزي‌ ممقان


براي شروع‌ به‌ کار سوزندوزي‌، ابتدا با توجه‌ به‌ ضخامتي که‌ نقش مي‌بايست داشته باشد نخ‌‌ويسکوزيااستات را به‌ صورت‌ 15‎-6 يا 30 لاکلاف نموده‌ و به‌ هم‌ مي‌تابند. سپس از يک‌ برگ‌روزنامه‌ شکل مورد نظ‌ر محصولاتي‌ را که‌ مصمم به‌ توليد آن هستند بريده و به‌ همين ترتيب ‌اشکال مورد نظ‌ر را از دبيت و متقال مشکي نيز بريده و آنها را در طرفين لايه‌ ي روزنامه‌‌يي قرار مي‌دهند (به‌ اين‌ ترتيب که‌ يک‌ طرف روزنامه‌ را دبيت و سوي ديگر آن را متقال‌بپوشاند) لازم‌ به‌ توضيح است‌ که‌ روزنامه‌ و متقال (که‌ اصطلاحا لايه‌ ناميده مي‌شود) بايد‌داراي اندازه‌ يي‌ همسان و اندازه‌ ي دبيت از طرفين حدود دو سانتي متر بيشتر باشد. ‌
بعد از قرار دادن‌ لايه‌ و رويه‌ در طرفين روزنامه‌ آنها را به‌ يکديگر کوک زده‌ و لبه ي اضافي‌‌پارچه‌ را به‌ داخل‌ برگردانده و به‌ لايه‌ ي روزنامه‌ يي‌ مي‌دوزند.‌


سوزندوزان معمولا سوزن‌ را در دست‌ راست‌ گرفته و با دست‌ چپ‌ پارچه‌ را ثابت‌‌نگاهداشته و ابتدا نقش زنجيره را به‌ شيوه ي گلدوزي‌ در پنج ميلي متري لبه ي کار‌ميدوزند. نحوه ي زنجيره دوزي‌ به‌ اين‌ ترتيب است‌ که‌ ابتدا سوزن‌ را از زير به‌ داخل‌ پارچه‌‌فرو برده‌ و آن را کاملا از پارچه‌ بيرون‌ مي‌کشند تا گره ي ته‌ نخ‌ به‌ پارچه‌ متصل شود. سپس‌سوزن‌ را از رو به‌ داخل‌ پارچه‌ فرو برده‌ و قبل از آنکه کاملا از زير کشيده شود و در دست‌‌در حالتي که‌ نخ‌ باقيمانده بر رويه‌ ي کار حالت‌ دايره يي‌ کوچک‌ را به‌ خود گرفته سوزن‌ را از‌زير به‌ داخل‌ پارچه‌ فرو برده‌ و پس‌ از عبور دادن‌ از داخل‌ دايره آن را مي‌کشند تا نخ‌ سفت‌شود. سپس دوباره‌ با فاصله يي‌ معين سوزن‌ را از رو به‌ داخل‌ پارچه‌ فرو برده‌، ايجاد دايره‌نموده‌ و عمل را تکرار مي‌نمايند تا دوخت‌ زنجيره به‌ پايان برسد (درست‌ مثل کاري‌ که‌ در‌گلدوزي‌ معمولي‌ انجام مي‌شود) بعد از انجام اين‌ مرحله، قسمت مياني‌ کار به‌ شکل پيش‌گفته زنجيره دوزي‌ مي‌شود.‌


در شرايط‌ي‌ که‌ کار شکلي دايره مانند داشته باشند مانند دوخت‌ زير استکاني‌ يا کف‌ کلاه، بعد ‌از زنجيره دوزي‌ قسمت وسط‌ به‌ وسيله ي نخ‌ هايي‌ که‌ از مرکز دايره به‌ محيط آن وصل‌ميشود دايره را به‌ هشت قسمت تقسيم نموده‌ و با کوک هايي‌ نقاط تماس قط‌رها را با محيط‌دايره دو به‌ دو به‌ يکديگر وصل مي‌کنند تا شکل ستاره‌ يي‌ هشت پر بر روي‌ کار بنشيند و به‌‌اين‌ مرحله از کار اصطلاحا آي چک‌ ماخ (ماه کشيدن) مي‌گويند. ‌
سپس پيرامون کار را با روش‌ دندان موشي‌ که‌ تقريبا شبيه زيگزاگ است‌ و در اصطلاح‌محلي دکمه قراقي‌ ناميده مي‌شود دوخته و آنگاه اطراف مرکز دايره را که‌ گوبک‌ (ناف) نام‌دارد با رنگ‌ دلخواه زنجيره دوزي‌ مي‌نمايند.‌

ممقان دوزی , دستبافته‌های سنتی ایران , سوزندوزي‌ ممقان


و در مرحله ي بعد، پرههاي ستاره‌ به‌ روش‌ دو کوک بلند و تقريبا شبيه عدد 7 دوخته ميشود ‌و در پايان با استفاده‌ از دندان موشي‌هاي بلند، شبيه آنچه در لبه کار انجام شده، محصول‌تکميل و آماده‌ ي مصرف ميشود.‌
در شرايط‌ي‌ که‌ توليد محصولاتي‌ به‌ اشکالي‌ ديگر مورد نظ‌ر باشد کماکان برش رويه‌، لايه‌ و‌آستر به‌ شيوه ي قبلي انجام و پس‌ از آن با ابريشم درشت‌ تاب حاشيه يي‌ به‌ فاصله ي 5‌ميلي متري لبه ي کار، دوخته ميشود. حاشيه دوزي‌ که‌ آن را سوچک‌ ماخ (سو کشيدن يا‌حاشيه کشيدن) مي‌گويند به‌ اين‌ ترتيب است‌ که‌ دو يا سه‌ رديف‌ نخ‌ درشت‌ تاب را بر روي‌‌پارچه‌ قرار داده‌ و به‌ وسيله ي بخيههاي بسيار ريزي که‌ همرنگ‌ نخ‌ اصلي است‌ آن را به‌ رويه‌ ‌ميدوزند.‌


آنگاه به‌ فاصله ي کمي از حاشيه، مجددا به‌ روش‌ قبلي، چند رديف‌ ابريشم درشت‌ تاب را بر‌روي‌ کار دوخته و آن را جوت لماخ (جفت کردن‌) مي‌نامند سپس در فاصله ي چند سانتي‌متري جوت لماخ حاشيه ي ديگري را که‌ آق ير آچماق ناميده ميشود بر روي‌ کار مي‌دوزند.‌
بعد از طي اين‌ مراحل‌، فاصله ي بين سوچک‌ ماخ و جوت لماخ با بخيههاي درشت‌ به‌ شکل‌عدد 7 پر شده و محل تلاقي‌ بخيهها با يکديگر زنجيره دوزي‌ مي‌شود.‌
آنگاه نقش بوته‌ جقه به‌ روش‌ زنجيره يي‌ در وسط‌ کار ايجاد ميگردد.‌

شاميل لخ‌ عبارت‌ از يک‌ رديف‌ دوخت‌ زنجيره به‌ موازات ديواره‌ ي بوته‌ و در قسمت داخلي‌آن است‌ که‌ با نخي به‌ رنگ‌ ديگر انجام ميشود. و پس‌ از آن داخل‌ بوته‌ جقه بخيه دوزي‌‌ضربدري‌ ميشود. که‌ در اصطلاح محلي اين‌ قسمت از کار گل‌ لاماخ نام دارد.‌

مواد اولیه

پارچه : پارچه ای که برای زیر کار مورد استفاده قرار می گیرد عموما از پارچه دبیت مشکی یا ساتن مشکی است ، گاهی از پارچه متقال نیز برای دوام بیشتر به عنوان آستر استفاده می نمایند.

انتخاب هوشمندانه رنگ سیاه برای پارچه زمینه ، غیر از اینکه باعث پوشش فواصل بین دوخت ها و کمک به ایجاد یک حاشیه یا کادر مشکی در سوزن دوزی ها می شود از یک جنبه دیگری نیز قابل تأمل است ؛ چرا که رنگ سیاه زمینه در شدت بخشیدن به کنتراست رنگی بسیار مؤثر است و درخشش رنگ ها بر روی زمینه سیاه دو چندان می شود.

نخ : از نخ ابریشم طبیعی یا ابریشم مصنوعیاز نوع ویسکوز یا استات در انواع نازک ( 6 لا به هم تابیده ) ، متوسط ( 15 لا به هم تابیده ) ، درشت ( 30 لا به هم تابیده ) استفاده می شود.


ابزار کار

سوزن (انواع سوزن معمولی 4 سانتی متری) ، قیچی ، انگشتانه


موارد مصرف

در گذشته با این رودوزی فقط کلاه محلی تولید می شد ؛ اما امروزه از آن برای تهیه زیرلیوانی ، کیف ، کمربند ، رومیزی و سالفیتاستفاده می شود.


انواع دوخت

دوخت های که در این رودوزی به کار می رود عبارتند از :

زنجیره دوزی ، دندان موشی ، دوخت بست ، دوخت پتویی درجه 1 ، دوخت شعاعی و دوخت ساتن


نقوش

در ممقان دوزی طرح ها عموما ذهنی و ملهم از برداشت ها و بینش های شخصی آنان از محیط است و شامل نقوشی هندسی و گل ها و بوته های نمادین و تمثیلی است.

شیوه کار

برای شروع کار ابتدا با توجه به طرح ، نوع ضخامت نخ را انتخاب می کنند. سپس طرح مورد نظر را از پارچه های دبیت و متقال بریده و در دو طرف روزنامه ای قرار می دهند به طوری که یک طرف روزنامه را دبیت و روی دیگر را متقال بپوشاند. لازم به ذکر است که روزنامه و متقال که حکم لایه را دارند باید اندازه ای یکسان و دبیت باید از دو طرف حدود 2 سانتی متر بیشتر باشد.
در 5 میلیمتری لبه کار، نقش زنجیره را گلدوزی می کنند. برای دوخت زنجیره ابتدا سوزن را از زیر پارچه فرو برده و به سمت بالا می کشند تا گره ته نخ به پارچه بچسبد. سپس سوزن را از رو به داخل پارچه فرو برده و قبل از آن که نخ از زیر کاملا کشیده شود با نخی که بر روی کار مانده حالتی دایره وار به آن داده و سوزن را که در زیر پارچه قرار دارد از وسط این دایره بیرون آورده ، نخ را می کشند تا سفت شود و با فاصله ای معین دوباره این کار را تکرار می کنند تا دوخت زنجیره به پایان برسد. قسمت میانی کار را نیز به همین منوال زنجیره دوزی می کنند.
در صورتی که کار ، دایره مانند باشد ، مانند دوخت زیر استکانی یا کف کلاه ، بعد از زنجیره دوزی در وسط ، با نخ هایی که از مرکز دایره به محیط آن وصل می شود دایره را به هشت قسمت تقسیم کرده با کوک هایی قطرها را با محیط دایره دو به دو به هم وصل می کنند. با این کار شکل ستاره هشت پر ایجاد می شود. به این مرحله از کار ، ماه کشیدن یا در اصطلاح محلی « آی چک ماخ » می گویند.
در مرحله بعد اطراف کار را به شکل دندان موشی که تقریبا شبیه زیگزاگ است می دوزند ؛ در اصطلاح محلی به این کار « دکمه قزاقی » می گویند. سپس اطراف مرکز دایره را که « گوبک » یا ناف نام دارد به رنگ دلخواه زنجیره دوزی می کنند. در مرحله بعدی پرهای ستاره به روش دو کوک بلند و تقریبا شبیه عدد هفت دوخته می شود و در پایان با استفاده از دندان موشی های بلند ( شبیه آنچه که در لبه کار دوخته شد ) به دوخت ادامه داده و کار را تکمیل می کنند.
در صورتی که کار به شکل دایره نباشد و اشکال دیگری چون کیف مد نظر باشد شیوه برش ، لایه و آستر به شیوه قبلی انجام شده و سپس با ابریشم درشت تاب ، حاشیه ای به فاصله 5 میلی متری لبه کار دوخته می شود. این حاشيه دوزی که‌ آن را «سوچک‌ ماخ» (سو کشيدن يا ‌حاشيه کشيدن) می‌گويند به‌ اين‌ صورت است‌ که‌ دو يا سه‌ رديف‌ نخ‌ درشت‌ تاب را بر روی پارچه‌ قرار داده‌ و با بخيه های بسيار ريزی که‌ همرنگ‌ نخ‌ اصلی است‌ روی آن را ‌می دوزند. سپس به‌ فاصله کمی از حاشيه ، دوباره به‌ روش‌ قبل ، چند رديف‌ ابريشم درشت‌ تاب را به رنگ متضاد بر کار می دوزند که به آن « جوت لماخ (جفت کردن‌) » می گویند ؛ سپس در فاصله چند سانتی ‌متری جوت لماخ حاشيه ديگری که آن را‌ « آق ير آچماق » می نامند بر روی‌ کار می ‌دوزند ؛ به طوری که رشته های نخ استات درشت تاب به موازات مراحل قبلی و در فواصل معین به صورت بیضی در سطح رویه مشخص می گردد.
در مرحله بعد ، داخل بیضی های ایجاد شده را ضربدری با رنگ های رنگین پر می کنند که به این کار « آق یری » می گویند.
« دایند دال سی » با نخ استات سفید و به صورت منحنی و زنجیره ای بر روی « آق یری » دوخته می شود و بعد از فاصله تبدیل به چند زیگزاگ می شود.
در آخر نوبت نقش بته جقه است که آن هم به صورت زنجیره دوخته می شود. بعد دوخت یک ردیف زنجیره به موازات دیواره و قسمت داخلی بته جقه با نخی به رنگ دیگر دوخته می شود که در اصطلاح با آن « شامل لخ » می گویند. سپس داخل بته را با دوخت ضربدری پر می کنند که به آن « گل لاماخ » گفته می شود.
پر کردن قسمت بالای بته جقه را بیضی یا « یورن » می گویند.
نقشی را که به صورت دو نیم دایره متقابل است و بین دو بته جقه دوخته می شود را « گل شانه » یا « داراخ » می گویند.
به فضای بین دو طرف گل شانه « گردکانی » یا « گردوبی » گفته می شود.


دلایل رکود ممقان دوزی

متاسفانه درآمد بسیار پایین این فعالیت از رونق سوزن دوزی ممقان کاسته است. همچنین دوام کم مواد اولیه در این فرآورده ها ، موجب تولید فرآورده هایی شده که ماندگاری زیادی ندارند و همین امر از رغبت مصرف کنندگان برای خرید این فرآورده ها کاسته است. امروزه این هنر اغلب جنبه تزئینی دارد و در نتیجه خریداران آن طیف محدودی از افراد جامعه هستند که بیشتر به خاطر زیبایی ظاهری آن را تهیه می کنند.
همچنین نبود خلاقیت و نوآوری و اکتفا نمودن به طرح ها و نقوش گذشته ، باعث تکراری شدن این محصولات ممقان دوزی گشته است.-

 فهیمه ایمنی یکی ازبانوان سوزن دوز ممقان است که با تاسیس شرکت تعاونی ابریشم دوزی سعی کرده تا این هنر پرآوازه شهر خود را به دیگران بشناساند.

این هنرمند ممقانی در گفت وگو با خبرنگار جی پلاس؛ هدف از تشکیل تعاونی ابریشم دوزی ممقان را حفظ سوزن دوزی از طریق آموزش دادن آن به کارآموزان جدید و بازاریابی برای  فروش راحت تر محصولات هنری زنان روستایی عنوان کرده و درباره این حرفه توضیح می دهد: در گذشته به دلیل بافت خاص زندگی اجتماعی، این هنر از مادران به دختران منتقل می شد که در حال حاضر عملا چنین امکانی وجود ندارد. علاوه بر این با تشکل بخشیدن به این هنرمندان، شرایطی به وجود می آید تا دست اندرکاران هنر سوزن دوزی نیز مانند شاغلان در دیگر رشته‌های صنایع دستی استان، دارای تعاونی تولید شوند و از طریق تعاونی بتوانند مواد اولیه را با قیمت مناسب تهیه کرده و ضمنا برای محصولاتشان بازاریابی کنند.

photo_2017-12-12_09-58-53

او می‌گوید: سوزن دوزی ممقان اگرچه هنری قدیمی در بین زنان این شهر به حساب می‌آید اما چندان شناخته شده نیست و تا پیش از این تنها در تولید نوعی‌ کلاه که‌ دارای مصرف محلی بود خلاصه می‌شد ولی‌ در حال حاضر با استفاده از نخ‌های ابریشم رنگین و پارچه دبیت و متقال؛ ‌علاوه‌ بر کلاه، زیرلیوانی‌، کمربند ، رومیزی و محصولات متنوع دیگری نیز از این هنر قدیمی به بازار عرضه شده است.

10527

این تولید کننده درباره شیوه دوخت و ایجاد نقش و طرح‌های سوزن دوزی ممقان چنین توضیح می‌دهد: در سوزن‌دوزی با استفاده از نخ‌های رنگی، همه سطح پارچه با طرحی که دوزنده در ذهن دارد پر می‌شود.

او سوزن دوزی ممقان را ذهنی و ملهم از برداشت‌ها و بنیش‌های شخصی هنرمندان از طبیعت معرفی کرده و به جی پلاس می‌گوید: بنابراین بیشترطرح ها شامل‌ گل و بوته‌های تمثیلی است که با تنهاابزار کار سوزن دوزان، یعنی یک‌ سوزن‌ چهار سانتی معمولی‌ و یک‌ انگشتانه‌ خیاطی روی پارچه نقش می بندد.

این بانوی هنرمند، تعداد سوزن دوزان ممقان و حومه‌ این شهرستان را  حدود ۷۰۰ خانوار یا ۱۶۸۰ نفر عنوان می کند  که‌‌ محصولات تولیدی شان علاوه‌ بر تامین نیازهای محلی و خودمصرفی‌، توسط‌ سازمان صنایع‌‌دستی ایران خریداری‌ و در فروشگاههای وابسته به‌ سازمان در نقاط مختلف کشور عرضه ‌‌می‌شود.

photo_2017-12-12_09-59-01

** خرید دولتی اثر هنری به یک سوم ارزش بازار؟!

ایمنی در بخش دیگری از اظهاراتش با انتقاد از نحوه عملکرد فروشگاههای صنایع دستی وابسته به سازمان میراث فرهنگی، مدعی شد: این سازمان با قیمت گذاری غیرمنصفانه خود سبب شده تا سوزن دوزان ممقانی تمایل چندانی برای فروش آثارشان به آنها نداشته باشند. به طور مثال سازمان میراث فرهنگی برای خرید یک کوسن که ما آن را بین 50تا 55 هزارتومان در بازار عرضه می کنیم تنها 17 هزارتومان می پردازد و همین سیاست موجب شده تا هنرمندان شهرستان تمایل چندانی برای عرضه محصولاتشان به این سازمان نداشته باشند. البته گویا رویه سازمان در شهرهای مختلف فرق دارد و به طور مثال قیمت فروشگاههای این سازمان در تهران بسیار مناسبتر از شهرستانهاست.

photo_2017-12-12_09-59-16

** بازار فروش کالاهای سوزن دوزی رونق ندارد!

این تولیدکننده سوزن دوزی در بخش دیگری از اظهاراتش با اشاره به ناشناخته بودن هنرسوزن دوزی ممقان به جی پلاس می‌گوید: تا این لحظه فاکتور خلاقیت تاثیر چندانی در معرفی این هنر به بازار نداشته و آنچه سبب شده تا این هنر قدیمی از انزوا خارج شود وجود نمایشگاههایی است که هر از گاهی در گوشه و کنار کشور با حضور سوزن دوزان ممقانی تشکیل می‌شود اما با این همه متاسفانه بازار فروش کالاهای سوزن‌ دوزی از رونق چندانی برخوردار نیست و با اینکه ابتکارات بسیاری در تولید محصولات به کار می‌بریم، هنوز نتوانسته‌ایم فروش مناسبی داشته باشیم.

به اعتقاد او شرکت در نمایشگاههای مختلف راهکاری برای معرفی ممقان دوزی به طرفداران صنایع دستی است اما شرکت در نمایشگاهها نیز همواره با سود همراه نیست و با توجه به اینکه غالبا نمایشگاهها غیر رایگان است و شرکت کنندگان برای دریافت غرفه خود باید پول بپردازند همیشه با درآمد مناسب مواجه نیست.

photo_2017-12-12_09-59-51

ایمنی تصریح می کند: غالبا سطح درآمد مردم در شهرستان‌ها خوب نیست و مردم رغبتی به خرید صنایع دستی ندارند اما در برخی شهرستانها به رغم توریستی بودن آنها نظیر اصفهان نیز فروش توام با ضرر است زیرا افرادی که راهنمای تورها هستند غالبا به گردشگران اجازه خرید نمی دهند و یا از فروشندگان توقع دریافت پورسانت 10 درصدی دارند.

وی در ادامه با بیان اینکه زنان ممقانی و مناطق حومه شاغل به کار سوزن دوزی، از درآمد خود راضی هستند، به جی پلاس گفت: این از اجبار و بخاطر وضعیت اشتغال درآمدی در منطقه است که شاغلین این هنر به درآمد اندک هم راضی می شوند؛ به هر حال 80 درصد قیمت فروش یک محصول را دستمزد آن تشکیل می دهد چرا که تولید یک کار سوزن دوزی زمان بر است. حال تصورها و ارزیابی ها از ارزش هر کالا متفاوت است.

photo_2017-12-12_09-59-20

تولیدات با الیاف ویسکوز بلای جان ابریشم دوزی

این هنرمند سوزن دوز اضافه می کند: بازار فعلی ظرفیت جذب مشتری با قیمت های دلخواه سوزن دوزان را ندارد و همین سبب شده تا عده ای از تولیدکنندگان به استفاده از  محصولاتی با الیاف ویسکوز یا استات به جای ابریشم روی آورند که این امر تا حد زیادی به اصالت و نفیس بودن تولیدات ضربه می‌زند و در ضمن دوام و شفافیتی که در کارهای ابریشم دوزی وجود دارد در تولیدات مصنوعی وجود نخواهد داشت.

photo_2017-12-12_09-59-30

** نزدیکی به پایان عمر سوزن دوزی؟!

 ایمنی در پایان تاکید می‌کند: در گذشته سازمان صنایع دستی ایران همه تولیدات هنرمندان را خریداری و در فروشگاه های وابسته به خود توزیع و قسمتی از آن را نیز به خارج از کشور صادر می کرد؛ ولی متاسفانه در سال های اخیر، به دلیل تغییر مدیریت مکرری که سازمان صنایع دستی ایران با آن دست به گریبان بوده، میزان خرید این سازمان از هنرمندان کاهش چشمگیری یافته و در مقابل، پای واسطه هایی به منطقه باز شده که حکم خریداران منحصر به فرد تولیدات را دارند. آنها به همین دلیل محصولات تولیدی سوزن دوزان را به بهایی اندک خریداری می کنند و اگر وضع به همین منوال پیش برود، دور نیست روزی که هنرمندان دیگر انجام این کار را مقرون به صرفه ندانند و از پرداختن به آن خودداری کنند.

منبع : بخش اطلاعات عمومی آکاایران
برچسب :